Deze website maakt gebruik van cookies Meer weten over cookies? Klik hier
A A ?

Dr. Willem Dreesweg 2
1185 VB Amstelveen
T 020 5 430 450
F 020 5 430 431
E info@aanz-amstelveen.nl

Blog

In dit blog geeft Willem Draaisma, bestuurder van Participe en Vita zijn visie op de ontwikkelingen binnen welzijnsland. In december 2015 schreef Dion de Leuw, directeur van Vita Welzijn en Advies (nu Vita-Amstelland) zijn laatste bijdrage aan het blog wat beide bestuurders twee jaar lang beurtelings vulden.

 


Het geheim van Amstelveen

februari 2016 - Willem Draaisma

Hoe komt het dat in Amstelveen de buurthuizen floreren, terwijl zij in de rest van Nederland een kwijnend bestaan leiden?

Amstelveen is een stad met ongeveer 80.000 inwoners en 5 wijkcentra: Alleman, De Bolder, De Meent, Open Hof en Westend.

Sinds 1 januari 2014 is het beheer van de buurthuizen via een aanbesteding ondergebracht bij AanZ-Amstelveen. Dit was een samenwerking tussen de welzijnsorganisaties Vita en Participe, die vanaf januari 2016 als Vita Amstelland (onderdeel van de Participe-groep) verder gaan.

In deze 5 wijkcentra in 2015:

  • kwamen in totaal 200.000 bezoekers, waarvan minstens 10.000 unieke bezoekers.
  • waren er meer dan 3.000 activiteiten, zowel voor  jeugd, als volwassenen en ouderen.
  • was de baromzet een kleine € 300.000,- (en dat was nog iets minder dan in 2014 omdat Westend werd verbouwd).
  • was er aan verhuurinkomsten een omzet van € 250.000.
  • was er op elk moment van de dag wel iets te doen. Er is zelfs een wijkcentrum dat ook het gehele weekend open is.
  • is de tevredenheid van de klanten hoog en de tevredenheid van de sociaal beheerders ook.

Oftewel: ze draaien als een trein! Wat is het geheim?

1. De vrijwilligers
De 5 wijkcentra, haar betrokken sociaal beheerders en wijkcoaches hebben samen 380- zeer actieve en betrokken- vrijwilligers, die zich bezighouden met beleid, planning en uitvoering. Vanuit ieder wijkcentrum is er een vertegenwoordiging in de vrijwilligersraad die maandelijks bij elkaar komt en overlegt met de directie. Bovendien is er Social Return: inzet van vrijwilligers met een uitkeringen en van stagiaires.

2. Sociaal beheerders
De vrijwilligers krijgen begeleiding en ondersteuning van 7 bevlogen en resultaatgerichte  sociaal beheerders. Ook zorgen deze sociaal beheerders er voor dat aan alle wet- en regelgeving (en dat is nogal wat in dit land!) wordt voldaan. Zo ontstaat er een ideale mix tussen professioneel en vrijwillig beheer. Goede ondersteuning van de vrijwilligers is cruciaal.

3. Politieke steun
Het college van B&W in Amstelveen geeft een reële basis en durft te investeren.
De prachtige nieuwbouw van het wijkcentrum Westend is op 9 januari 2016 geopend door burgemeester Mirjam van ’t Veld en haar collega wethouders Jeroen Brandes en Herbert Raat. Naast deze investering komt er ook binnenkort een grondige verbouwing van De Bolder,  waar wethouder Jeroen Brandes zijn nek voor uit durft te steken.

4. Huiskamer: laagdrempelige inloop
Ieder wijkcentrum fungeert ook als ‘huiskamer’ voor de hele wijk. Iedereen is welkom en veel mensen komen alleen even langs voor een kop koffie of een praatje.

Mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt leren in het wijkcentrum taal en sociale vaardigheden; krijgen er erkenning en waardering; doen in het wijkcentrum werkervaring op. Deze sociale tools vergroten de kansen op een baan. Een kleinschalige activiteit zoals Allekids, opgezet door moeders uit de buurt voor andere ouders in de wijk, is een mooi voorbeeld van een kleinschalige opzet waarvoor in een centrum altijd ruimte is.

5. Oog voor kwetsbare groepen
In ieder wijkcentrum is speciale aandacht voor kwetsbare groepen in de wijk.
Dit kunnen  ouderen zijn die last hebben van beginnende dementie, waarvoor onder meer in Alleman ontmoetings­groepen zijn opgezet. Dit begint vaak met een brei- & babbelclub. Voor dementerende ouderen is er in Alleman Het Odensehuis. En, samen met Ons Tweede Thuis is er voor mensen met een beperking een voorziening voor dagbesteding ingericht; deze samenwerking levert het Westend café, de in de wijde omtrek beroemde appeltaarten op.

6. Grootschalige activiteiten
Door grootschalige activiteiten te organiseren komt er een goede loop richting het wijkcentrum. Een mooi voorbeeld is de jaarlijkse speelstuif van De Meent waar in één weekend meer dan 1000 kinderen aan meedoen (volledig door vrijwilligers georganiseerd). Andere activiteiten zijn de zomervakantieactiviteiten, de vitaliteitsmarkt en de internationale vrouwendag.

7. Professionele organisatie
De aansturing van de wijkcentra vindt plaats vanuit Participe. Onder de naam AanZ zorgen wij voor een goed vrijwilligersbeleid, scholing voor professionals en vrijwilligers,  en een facilitair beleid met BHV, sociale hygiëne en vergunningen. En uiteraard zorgen wij voor een adequate financiële verantwoording.

8Onderdeel breed wijkteam
De wijkcentra  zijn een onmisbaar onderdeel van de brede wijkteams in Amstelveen. Hierdoor ontstaat een nauwe samenwerking tussen sociaal beheerder, wijkcoach, maatschappelijke werker en ouderenadviseur. En nu ook met de jongerenwerker, huisartsen en POH, GGZ, GGD, buurtagenten en andere netwerkpartners. Bovendien is er een koppeling met de lokale economie en ondernemers in de wijken.

Conclusie:
‘Het geheim van Amstelveen’ is ook voor andere gemeenten een voorbeeld en mogelijkheid om hun sociale vastgoed weer een goede invulling te geven. Als bestuurder van Participe zal ik mij hier hard voor gaan inzetten, want een Participatiemaatschappij zonder panden waar al deze participerende bewoners terecht kunnen, gaat niet lukken.

Afscheid

december 2015 - Door Dion de Leuw

Het zijn de laatste dagen van het jaar en er waait een warme mistral om het kantoor. Waar zijn de tijden gebleven dat we de deur niet uit konden omdat die geblokkeerd was door een meter sneeuw ? Was het 1962 of 63? Wat brengt het weer in 2016?

Het zijn de laatste dagen, waarin Vita haar toevoeging ‘welzijn en advies’ gaat afschudden om te transformeren in Vita Amstelland. Een organisatie die in de wijk aanwezig is met grote kennis van de sociale kaart, vakbekwaam en gedreven om inwoners te ondersteunen in het deelnemen aan de samenleving en kwetsbaren zo goed mogelijk in hun kracht (terug) te zetten. Ik wens alle inwoners van Amstelland een gelukkig, creatief en gezond nieuw jaar.

Het zijn de laatste dagen dat we dat als Vita alleen doen. Vanaf januari werkt Vita nauw samen met Participe. Samen gaan we op pad, samen zorgen we voor een goede bedrijfsvoering, samen kunnen we onze diensten nog beter, nog slimmer organiseren. Ik wens alle betaalde en onbetaalde medewerkers van Vita en Participe een stimulerend, kracht gevend en innovatief 2016

Het zijn de laatste dagen voor mij als directeur, bestuurder bij Vita. Vanaf 1 januari zal de bestuurder van Participe Holding Willem Draaisma het stokje overnemen. Daarbij kan hij rekenen op de krachtige ondersteuning vanuit onze organisatie, staf, leiding, medewerkers, vrijwilligers, ondernemingsraad, cliëntenraad en relaties. Ik wens hem veel succes in het nieuwe jaar.

Het zijn de laatste dagen van mijn loopbaan in welzijn. Prepensioen lonkt. Ik ben in 1976 als onbezoldigde stafkracht begonnen in de Draaikolk in Valkenswaard en via PUSH Hellevoetsluis, Donkey Shot in Heemskerk, WEB in Bussum, Versa in Het Gooi, SJA in Amsterdam en als ZZP-er 40 jaar betrokken geweest bij welzijn in Nederland. Ik wil iedereen met wie ik de afgelopen jaren heb gewerkt een hart onder de riem steken voor de volgende decennia.

Het zijn de laatste dagen en het voelt vreemd. Wat was, is okay, wat komt is nog niet duidelijk maar vertrouwen is altijd mijn leidraad geweest en dat legde mij geen windeieren.

Vertrouwen komt altijd terug, vertrouwen geven is soms moeilijk evenals ontvangen maar, op vertrouwen kun - je het beste-  bouwen.

Dion de Leuw

p.s.:
De echte laatste contractuele dagen zijn in maart 2016 ik hoop u voor en tegen die tijd nog eens persoonlijk te kunnen bedanken.

Up and away

mei 2015 - Dion de Leuw

De meivakantie bood mij een uitgelezen mogelijkheid om aan de rand van een zwembad wat literaire achterstand in te halen. Op de e-reader verschenen respectievelijk PAAZ en Up van Myrthe van der Meer, Het Bestand van Arnon Grunberg en Muidhond van Inge Schilperoord. Alle recente romans die zoals litratuur zo vaak doet een alerte weerspiegeling zijn op onze hedendaagse samenleving.

PAAZ en UP gaan over een intelligente, talentvolle jonge vrouw en haar weg door de psychiatrie van een ziekenhuis met als diagnoses Asperger en Manische Depressiviteit. Vol humor maar ook een confronterend beeld van de (on)mogelijkheden van de tweede lijns zorg.

Grunberg onderzoekt de vervreemding op de grens van de virtuele en fysieke identiteit.

 Muidhond vertelt het beklemde verhaal van de relatie tussen een pedofiel en een meisje uit een ontwricht gezin.

Aanraders stuk voor stuk maar misschien zo achter elkaar wel wat erg veel leed voor een warme vakantieweek. Wat mij opviel was dat er in deze 'zorg' verhalen nauwelijks ruimte was gemaakt voor het sociale netwerk, de eerste en de nulde lijn. En dat is toch weer niet van deze tijd. Alleen in Het Bestand komt 'maatschappelijk werk' voor als beroep van de moeder maar zonder verdere functie.

De romans geven wel een mogelijke verklaring hiervoor. Alle hoofdpersonen zijn nadrukkelijke zorgmijders. Bij v.d. Meer omdat de hoofdpersoon haar ziekte heel rationeel en moeilijk benaderbaar benoemd en eigenlijk haar probleem maar marginaal vindt ten opzichte van de problemen van haar omgeving.  Bij Grunberg neemt de virtuele wereld de rol over en in Muidhond is het psychische onmacht.

Maar ook de familie en vrienden, buren en collegae komen niet zelf in actie. De zorgmijder krijgt geen handreiking waar die wat mee kan, de taal van hulpvraag en -antwoord komen niet bij elkaar. Bij het lezen bekroop mij steeds het gevoel dat het verhaal heel anders zou zijn verlopen als dat wel tot stand was gekomen, als de steun van het sociaal netwerk wel gekoppeld was aan de hulpvrager. Minstens bij Grunberg en Schilperoort was een heel andere, positievere afloop mogelijk geweest.

Daar moeten we aan gaan werken, aan een taal tussen onvindbare hulpvragen en hulpaanbieders, aan begrip voor zowel de probleemkant als de kansen en grenzen aan ondersteuning, aan een eerlijk en oprecht zicht op zorg en welzijn.

Ik stop even met literatuur en  lees nu verder in Geronimo Stilton want ook de kinderen hebben recht op een vrolijke vader.

Grenzeloos

Maart 2015 - Dion de Leuw

Op donderdag 26 februari mocht ik spreken op het eerste door AanZ en Vita georganiseerde vrijwilligers symposium. De Meent had weer gezorgd voor een fijne vergaderomgeving waar ruim 100 vrijwilligers en zo’n 20 daarbij betrokken beroepskrachten en ambtenaren op zoek gingen naar de grenzen aan het vrijwilligerswerk.

Vita en AanZ kennen zo’n 1000 vrijwilligers die geven ruim 300.000 uur dienstverlening aan Amstelland. Als je dat door betaalde krachten zou moeten vervangen heb je zo'n 300 extra beroepskrachten nodig.

Andersom geredeneerd als we de uren dienstverlening van onze beroepskrachten zouden willen vervangen door vrijwilligers heb je ruim 350 extra vrijwilligers nodig. Dat die dan ook nog goed opgeleid moeten zijn, vaak gediplomeerd enz geeft al aan dat vrijwilligerswerk en beroepskrachten hand in hand gaan in het land van zorg en welzijn.

Maar kan de vrijwilliger, de professional vervangen en moeten we dat wel willen?
En ook; misschien is de vrijwilliger in bepaalde gevallen wel een veel betere dienstverlener dan de beroepskracht want hij of zij is een ervaringsdeskundige, of buur die al bekend is bij de hulpvrager.

Een vraagstuk wat bijvoorbeeld speelt bij de vrijwillige ouderen adviseur. Een door de ouderenbonden getrainde vrijwilliger die ouderen met advies kan bijstaan. Naar mijn mening een goede samenwerking omdat er met veel meer kwetsbare ouderen contact gelegd kan worden terwijl  door de beroeps ouderenadviseur er hoge kwaliteit aan informatie en begeleiding geboden kan worden.

Ook bij de opleiding 'gespecialiseerde vrijwilliger' die de Vrijwilligers Centrale en Vita samen aanbieden krijgen vrijwilligers instrumenten, handelingsvaardigheden om steun te bieden en kwetsbaren met bijzondere noden. Bv bij kwetsbaren met psychiatrische aandoeningen, of een terminale ziekte. Moeilijke, zware problematieken maar heel dankbaar werk, zo hoor ik vaak van de vrijwillige medewerkers.

Dat vrijwilligerswerk is hoog professioneel (en dat geldt voor meer vrijwilligerswerk concludeerde het symposium). Ik zie om ons heen dan ook al vaker dat de grens tussen vrijwillig en betaald vervaagd.

We zien studenten en senioren steeds vaker diensten verlenen tegen een bescheiden betaling. Zo heb ik zelf mijn computers laten opschonen door studentaanhuis. En een organisatie als Home Instead levert convenience services (dan moet u denken aan gezelschap, kleine klusjes, hand en spandiensten) door gepensioneerden met een volwaardige arbeidsovereenkomst. Naast een pensioen en AOW een fijne aanvulling van de teruglopende koopkracht.

Over deze en andere vragen hebben de vrijwillige en betaalde medewerkers van Vita en AanZ zich die middag gebogen. Daaruit gaan we een aantal praktische zaken oppakken die vrijwilligers zullen steunen bij hun diensten, zodat het plezier groot blijft en het lang vol te houden valt. Op de websites zullen we iedereen op de hoogte houden van de verdere ontwikkeling.

Welzijn biedt je samen want niemand mag je in de kou laten staan.

Hoe overleef ik mijn wijkteam?

februari 2015 - Willem Draaisma

Na een reis van zes jaar durf ik te zeggen: Participe is een held. We zijn een heel nieuwe weg ingeslagen die ligt op het grensvlak van zorg en welzijn.

Geen compromis van een beetje van dit of dat, maar een heuse synthese: een nieuwe verbinding met het beste van beide sectoren

Vanuit deze filosofie is Participe steeds meer samenwerkingen aangegaan en werkt een groot deel van onze medewerkers in wijkteams. Soms valt hierbij de naam Participe weg en komen nieuwe namen op, zoals Tom in de buurt en Delft voor Elkaar en AanZ huis in de wijk.

Onze reis is zo hard gegaan dat veel mensen van Participe elkaar afgelopen donderdag voor het eerst ontmoet hebben. Meer dan 100 Participers vanuit Amstelveen, Alphen aan den Rijn, Kaag en Braassem, Veenendaal, Rotterdam en natuurlijk Delft. Een beetje trots was ik wel.

Aan de hand van de ‘reis van de held’ hebben we die middag alle open vraagstukken met elkaar besproken, en vooral de verbindingen geborgd die collega’s binnen en buiten de wijkteams nodig hebben. Maar we waren ook op zoek naar het Participe-gevoel, en hoe we dit tijdens al die veranderingen kunnen behouden.

Wat is dat  eigenlijk, zo’n Participe gevoel? En hoe blijven we voor en met elkaar herkenbaar?

Participe drijft op onze kernwaarden: we zijn betrokken en ondernemend. Betrokken als in klant- en mensgericht, vol passie en met onze welzijnspartners. Ondernemend als in proactief, creatief en daardoor steeds innovatief.

Met deze kernwaarden op zak blijven we een herkenbare en betrouwbare partner.  Zo worden we steeds weer gevonden als motor voor de broodnodige vernieuwing. In dat laatste, daar ligt onze groei en toekomst.

Lege huls of voltreffer

februari 2015 - Dion de Leuw

Er zijn van die begrippen die er eerder lijken te zijn dan de inhoud. Het studiehuis, de quantumcomputer, de participatiesamenleving of domotica. Ook bij de BIG heb ik dat idee. Voor wie het niet weet; de Bewoners Initiatief Groep (BIG)  is een begrip wat door (ex) wethouder Koops  is geïntroduceerd. In iedere wijk van Amstelveen kon een BIG opstaan die invulling ging geven aan welzijnsactiviteiten in de wijk. Zoals het zo mooi heet ging het niet over grijs (huizen en wegen) of groen (parken en tuinen) maar over rood (mensen) en geel (zorg).

De ontwikkeling van de BIG structuur is organisch ingestoken. Gewoon beginnen en al gaande weg ontwikkelen. Doen en uitdenken. Er werden twee initiatieven in wijken benoemd tot (pilot) BIG en de ervaringen bij deze initiatieven werden door de wijkcoaches en de gemeente gebruikt om in andere wijken bewoners te ondersteunen.

Vorige week kwamen er 7 BIG’s in een vergaderzaal van Vita/AanZ bij elkaar. Een beetje een formele bijeenkomst want er werden basisafspraken gemaakt van hoe het verder zal gaan. Wat de prioriteiten zijn van de wijken maar ook van de BIG’s en wat men van de AanZ wijkcoaches en de gemeente verwacht aan ondersteuning.

Wel een erg mannending zo lijkt het vooralsnog maar ook veel betrokkenheid bij de wijk en vertrouwen in de kracht van de de wijkbewoners. Op het organisatorische vlak waren er 2 speerpunten:

Continuiteit: hoe zorg je er voor dat wijkbewoners na een tijd de taken overnemen en hoe organiseer je de BIG’s zo dat de medewerking van bewoners voor hen interessant en werkbaar blijft.

Diversiteit. Het zou mooi zijn als de activiteiten voor alle bewoners gelijkwaardig nuttig zijn en ook zorgen voor een deelname van alle wijkbewoners aan het wijkgebeuren.

Niet de makkelijkste doelstellingen en iedereen die wel eens een bestuurlijke of coordinerend rol heeft gehad weet dat dit terugkerende thema’s zijn. Ook de BIG’s begeven zich op het koord zoekend naar de balans tussen ‘op de handen zitten’ en ‘de handen uit de mouwen steken’.

Wat men nodig heeft en van de AanZ wijkcoaches vraagt is een soort trapondersteuning zoals bij de e-bikes. De wijkbewoners moet zelf trappen maar de BIG zorgt ervoor dat er versnelling komt dat je het doel met een normale inspanning binnen een redelijke tijd haalt.

Daarbij zijn we samen Aan Zet. 

Frisse start

januari 2015 - Willem Draaisma

Sommige mensen beginnen het nieuwe jaar met een frisse nieuwjaarsduik. Bij Participe hebben we dit jaar ook echt een frisse, vernieuwende start gemaakt.

Een paar voorbeelden:

In Alphen aan den Rijn is ‘Tom in de buurt’ gestart. Een spannend avontuur met acht welzijn- en zorgorganisaties die de komende jaren de hele overheveling van de AWBZ, de wederkerigheid en welzijn als één pakket gaan uitvoeren.

In Delft hebben we ‘Delft voor Elkaar’ gelanceerd. Een brede basis met sport en beweging, cliëntondersteuning, welzijn en hulpverlening. Met elkaar gaan we ervoor zorgen dat er meer vrijwilligers komen en minder individuele zorgbehoefte ontstaat.

In Veenendaal laten we vanuit samenwerkingsverband Veens zien dat we met minder budget toch uitstekende resultaten kunnen behalen. Dat doen we door bewoners veel beter te betrekken en mede-eigenaar te maken van oplossingen.

In Kaag en Braassem is het contract met De Driemaster net weer voor twee jaar verlengd en gaan we een nieuwe samenwerking aan met het Kernteam en met ‘Tom in de buurt’.

Ook in Rotterdam Centrum en Rotterdam Delfshaven gaan we verder. Hier werken we samen met Kwadraad in de Vraagwijzer, de frontoffice voor alle bewoners van deze deelgemeenten.

In Amstelveen gaat AanZ (Participe en Vita Welzijn & Advies) de samenwerking in de drie grote wijken nog sterker neerzetten. Sociaal beheer, wijkcoaches en activiteitenbegeleiders komen bij elkaar in een sterk team. Houdt u hiervoor de website in de gaten, eind januari kunnen wij u er meer over vertellen.

Ten slotte hebben we dit jaar al een krachtige start gemaakt met Participe Advies. Onder andere in Delft beginnen we met enkele nieuwe opdrachten zoals een wijkscan, de weerbaarheid vergroten onder jongeren en het succesvolle Mijn Buurtje – dat mensen online en offline verbindt.

U kunt ons het hele jaar volgen via de acht websites die te vinden zijn op www.participe.nu

Met deze frisse start zal ik wel, net als alle mensen die een nieuwjaarsduik hebben genomen, een beetje op mijn hart moeten letten…

Je suis - tu es - nous sommes

januari 2015 - Dion de Leuw

Vita en AanZ zijn betrokken bij alles wat kwetsbare mensen in onze samenleving overkomt en dat doen we vanuit de waarden; dichtbij de burger, kleine interventies en verbindend.

Soms zoals in Parijs is er fysiek wel een grote afstand maar komt de pijn wel rechtstreeks je hart in, voel je je in de diepste waarden van je zijn gekwetst. De aanslagen in Parijs zijn van existentiele aard, ze raken de kern van wie wij zijn. Natuurlijk moet je perspectief houden (de kans om te sterven bij een terroristisch aanslag is in West Europe vele malen kleiner dan te sterven bij een verkeersongeluk) maar gevoelsmatig kan je er niet omheen. Daarom ben ik naar de Dam gegaan om in de beste christelijke tradities mijn vijand de andere wang toe te keren.

In Amstelveen verloor een oudere dame haar leven bij een brand in haar flat. Een dame die ook bij Vita veel vrijwilligerswerk gedaan heeft en daarmee een grote indruk bij ons heeft achtergelaten. Het was direct duidelijk dat haar overlijden gelinkt zou worden aan de veranderingen in de zorg. Waren die veranderingen mede verantwoordelijk voor het ongeluk ? In een krachtige televisie bijdrage heeft haar mantelzorger dit in een realistisch perspectief geplaatst. Zelfs met veel ondersteuning kan niet alles voorkomen worden.

De medewerkers van AanZ zijn in de wijken van Amstelland en ervaren wat er leeft. Zij voelden de onrust en zochten samen met bewoners- en burgerinitiatieven naar ruimte om met de emotie om te gaan. De medewerkers van Vita zijn geschoold in het geven van ondersteuning bij traumaverwerking. Samen hebben we de VVE van de flat en de wijkorganisaties kunnen steunen bij hun taak om het een plek te geven maar ook om te beginnen met te onderzoeken of er verbeteringen zijn die kunnen voorkomen dat er meer slachtoffers vallen.

Voor ieder mensenleven moet gevochten worden en uit iedere dood moeten we lering trekken.

Vrienden

December 2014 - Willem Draaisma

Vriendschap is een illusie, zingt Henk Westbroek. De vraag is: heeft hij gelijk?

Vanuit mijn boeddhistische achtergrond zou ik zeggen: alles is een illusie. Behalve vriendschap dan natuurlijk.

Ik denk dat ik toch zeker twintig echte vrienden heb en daar ben ik ontzettend blij mee. Ook heb ik meer dan 1000 vrienden via Social Media vooral via LinkedIn. Daar ben ik ook blij mee. Maar die zou ik toch geen echte vrienden willen noemen. Een goede vriend is iemand die kunt vertrouwen, die je plezier geeft, die je helpt en die jij graag wil helpen: je kunt op elkaar bouwen.

Een bedrijf kan ook vrienden hebben. Bij Participe Advies hebben we nu ook zo’n twintig echte vrienden. Dit zijn sociale ondernemers die allemaal expert zijn op hun gebied in het sociale domein: vrijwilligersondersteuning, versterken van netwerken, verbeteren van maatschappelijk vastgoed, trainingen rondom de drie decentralisaties, wijkteams en wijkcoaches, allemaal onderwerpen waar centraal staat dat meer mensen mee gaan doen.

Vrienden van Participe

Deze week hadden we de tweede ‘Vriendenbijeenkomst’ in Utrecht. Het thema was het online dorpsplein. In Nijmegen Oost is vanuit een wijkkrant die in 1997 is gestart een wijkwebsite ontwikkeld met en door buurtbewoners. Dit hebben ze Mijnbuurtje.nl genoemd.

Mijn Buurtje

Eric Hendriks en Hanneke van Stokkom waren de initiatiefnemers van ‘mijn buurtje’ en zij gaven die avond een presentatie. Hun project is zo succesvol gebleken dat er op vele plekken in het land interesse voor Mijn Buurtje is en zij momenteel het hele land rond trekken.

Buurtverbinders

Op het gebied van de digitale samenleving zijn er in Nederland nog meer prima initiatieven ontwikkeld, zoals wehelpen.nl waarin ook de Rabobank participeert. Zorgvoorelkaar.nl is een ander voorbeeld dat ook een prachtige groei doormaakt. Het grote verschil bij Mijn Buurtje is wel dat online en offline verbonden wordt door zogenaamde buurtverbinders.

Dit zijn buurtbewoners die geschoold worden om contacten in de buurt te leggen en die zorgen dat er verbindingen tot stand gebracht worden. Op het web en gewoon in de straat. Het doel is een verbonden buurt, waar mensen elkaar kennen. Nog sterker: een wijk waar veel nieuwe vriendschappen tot stand worden gebracht.

Echte vriendschap!

Vanuit deze gedachte wens ik, mede namens mijn collega Dion de Leuw, iedereen in Amstelveen fijne dagen en veel vriendschap voor het nieuwe jaar.

Coöp

December 2014 - Dion de Leuw

De afgelopen weken zijn er in de Amstelland gemeenten veel inkoopcontracten afgesloten met zorgaanbieders voor de dienstverlening in 2015 en in het geval van de DUO (Diemen, Uithoorn en Ouder Amstel) gemeenten ook voor 2016.

Het wordt anders, duidelijkere afspraken wat er verwacht wordt van de aanbieders, meer eigen kracht en inzet van de burger maar wel gezamenlijk verantwoordelijk dat niemand in de knel komt door de decentralisaties.

Is dat reëel ? Belofte maakt schuld !

Uiteraard zullen AanZ, Vita en alle andere aanbieders de gemaakte afspraken nakomen maar zal door die andere contractering en andere werkwijze (met sociaal loket en sociaal team) ook werkelijk de zorg en het welzijn veranderen?

Ik vraag me dat af. Grote veranderingen gaan evolutionair, ze moeten er in groeien, ze moeten intrinsiek (van jezelf als een natuurlijk iets) worden en dat kost tijd en beleid. Dat laatste mis ik erg op dit moment bij de beleidsmakers. Er wordt veel energie gestopt in nieuwe modellen, nieuwe algoritmen, nieuwe indicatie en nauwelijks geld en moeite in de kern van zorg en welzijn; de relatie tussen de hulpvrager en hulpgever (of in modern jargon de Care Giver).

Naar mijn mening zou daar de energie naar toe moeten; de burger moet leren hulp te organiseren en de hulpgever moet leren niet over te nemen waar het niet nodig is. En dat is veel moeilijker dan het lijkt.

Om Rob Oudkerk, namens de gemeenten Amstelveen en Aalsmeer programmaleider van de decentralisaties maar eens aan te halen, toen hij sprak over het stimuleren van eigen kracht in relatie tot de huisarts:
‘Die doet dat al jaren, denkt u maar eens aan uw eigen contacten met de huisarts, wat is het meest voorkomende advies? Laten we het nog eens enkele dagen aankijken !’.

Inderdaad maar waarom kan die Huisarts dat zeggen ?

Ik denk omdat hij weet dat wij door jarenlange gewenning en training geleerd hebben zelf diagnoses te maken, we raadplegen bekenden, familie, medische literatuur het internet en laten ons informeren door tv programma’s, kranten, magazines, radio en social media. Vaak weten we al wat de huisarts voor advies zal geven en gaan we vooral voor de bevestiging van ons vermoeden. Dat gaat ook regelmatig fout, daarvan hebben we allemaal wel een voorbeeld.

Toch is dat de weg. Als we het eigenlijk zelf wel weten, waarom dan nog zo’n zware zorg- en hulpstructuur. Waarom niet met gelijkgestemden of in ieder geval gelijksoortige hulpvragers coöperatief hulp en zorg organiseren. Samen gezelschap inkopen, samen vervoer regelen, samen naar kuuroorden, samen fysiotherapie inkopen enzovoorts.

De coöperatie heeft de toekomst, zekers! Wie doet mee?

De Burger de Baas

November 2014 - Willem Draaisma

In de participatie samenleving is het logisch dat de burger de baas is

Hoe heeft onze koning dat nu eigenlijk verwoord in zijn troonrededebuut? Dit zei hij letterlijk:

‘Het is onmiskenbaar dat de mensen in onze huidige netwerkorganisatie mondiger en zelfstandiger zijn dan vroeger. Gecombineerd met de noodzaak om het tekort van de overheid terug te dringen, leidt dit ertoe dat de klassieke verzorgingsstaat langzaam maar zeker verandert in een participatiesamenleving. Van iedereen die dat kan, wordt gevraagd verantwoordelijkheid te nemen voor zijn of haar eigen leven en omgeving.’

Nou dat is mooi.

Als je die verantwoordelijkheid neemt, ben je natuurlijk ook een beetje de baas. Ook het nieuwe zorgstelsel gaat nu uit van de zelfredzaamheid van de cliënt. Uitstekend, zou je zeggen. Maar wat zegt hoogleraar Evelien Tonkens nu in haar Socrateslezing van afgelopen week?

Als de overheid zich terugtrekt, participeren mensen juist mínder. Dus wat we nodig hebben zijn sociale professionals die zorgen dat burgers en samenleving de regie weer terugkrijgen, en ook nog eens zorgen dat de ondersteuning van kwetsbare burgers in de buurt georganiseerd wordt.

Bij AanZ zijn onze sociale professionals hier nu bijna een jaar mee bezig. 

Om te zorgen dat dit niet stopt als wij weer weg gaan, hebben en zullen de professionals trainingen blijven volgen. Allemaal met één doel: de regie weer terug te brengen bij de burger.

Dus: de burger is de baas

Victoms of Society

November 2014 -  Dion de Leuw

Zorgen voor wordt zorgen dat en de hangmat van de zorg wordt een vangnet of misschien zelfs een trampoline. De zorgzame samenleving aanpassen is in oneliners niet moeilijk, de praktijk is echter weerbarstiger

In de Volkskrant van 27 oktober stond een 2 pagina groot artikel over het functioneren van de sociale wijkteams in Zaanstad (voorheen Zaandam e.o.). De teams maken voor elke bewoner met problemen een plan. Een gezin een plan is het motto en dat de bewoner zo veel mogelijk het zelf doet het uitgangspunt.

De praktijkverhalen betreffen een boekhouder die na ontslag, scheiding en rsi weer opkrabbelt met vrijwilligerswerk, een WW-er die na een halfjaar vrijwilligerswerk een nieuwe baan vindt en een buurtcentrum wat door vrijwilligers gerund wordt. Dagelijks werk voor AanZ en Vita zou ik zeggen dus wat is er nu zo bijzonder aan dat alles, aan die nieuwe aanpak ?

Het wezenlijke verschil is de manier waarop we naar elkaar kijken in de buurt. Als buurtbewoner wordt ik van consument steeds meer een (mede) producent. Ik neem niet alleen diensten af maar lever eveneens. De beroepskracht is niet meer diegene die de  wensen probeert te vertalen in een activiteitenprogramma maar de ondersteuner van het productieproces. Ik wil vrijdagavond dansen, kun je daar voor zorgen wordt ik wil vrijdagavond met vrienden een dansavond voor de buurt organiseren, kun je me helpen bij het organiseren ?

Van consument naar producent !

In 1989 hing in het jongerencentrum (jc) te Heemskerk sinds enkele weken iedere middag een slungelige 15 jarige jongen in de banken, die ook nog en stotterde. Geen zin in school, geen zin in thuis. Hij wilde drummer worden net als die van de Metal bands die hij daar zag optreden. Zijn mentor en zijn ouders waren ten einde raad. Hij wilde drummen maar kon drumles en een drumstel niet betalen. Zijn mentor wilde vooral dat hij een motivatie voor leren en ontwikkelen terugvond. Het JC kon hem wel een drumstel lenen en oefenruimte aanbieden. Het drumstel kon hij afbetalen met de fooien die hij kreeg als hij de garderobe bij de concerten zou doen. Een voorwaarde; je gaat weer naar school. Hij ging aan de slag, de fooien waren goed dus het drumstel snel afgelost, de status van medewerker breidde zich uit naar licht en geluid en gaf hem zelfvertrouwen waardoor zijn stotteren sterk verminderde. Kortom school afgemaakt en nu eigenaar van een bloeiend geluid- en lichtbedrijf. In het weekend is hij nog steeds drummer van de metal band Victoms of Society.

En dat alles met een keuken (in dit geval hang-) tafelgesprek van een dik uur.

Verrijk je wijk - markt

Oktober 2014 - Willem Draaisma 

Sinds drie weken ben ik aan het twitteren geslagen. 
Daardoor krijg je ook weer een nieuw woordgebruik. Zoals tweeten en retweeten.

Zo heb ik het bericht van de verrijk je wijk-markt geretweet en hoop ik dat zeer veel mensen uit Amstelveen Noord dit lezen en ook gaan komen.

De organisatie is in handen van Sanne Joosen, Caron Honold en Betty van de Schraaff, resp. activiteiten coördinator en wijkcoaches bij AanZ: “Er zijn in Amstelveen Noord zoveel mogelijkheden om in de buurt iets te ondernemen, andere mensen te ontmoeten of om geholpen te worden. En wij gaan ze op deze markt met elkaar verbinden en kennis laten maken. We pakken het groots aan, om op die manier zoveel mogelijk bewoners, ondernemers en initiatieven de kans te geven in contact te komen met de ‘wijk’.”

Dus, iedereen die komt zal verrast worden door de veelheid aan initiatieven in de wijk. 
Er is een speciaal ingerichte vrouwenkamer (let op, deze is ook toegankelijk voor mannen) en het Cobra museum komt met een kinderexpositie.

De sociale media worden optimaal gebruikt voor deze grandioze markt!

Actuele informatie via www.aanz-amstelveen.nl/wijkwerk/verrijkjewijk

Je kunt ons volgen via facebook: https://www.facebook.com/Verrijkjewijk

En natuurlijk zoals ik al schreef via twitter: https://twitter.com/VerrijkJeWijk

De Verrijk je wijk-markt is op zaterdag 25 oktober van 14.00 tot 17.00 uur in wijkcentrum ’t Open Hof, Burgemeester Haspelslaan 129, Amstelveen.

Ondanks mijn twitteren en mailen en faceboeken gaat er toch niks boven gewoon menselijk contact vind ik. Ik hoop u dan ook te ontmoeten op 25 oktober.

Tot dan

Vriendelijke groet,
Willem Draaisma

Nog nooit zo druk gehad.

Oktober 2014 -  Dion de Leuw

Mijn schoonouders zijn al jaren met pensioen maar dat betekent absoluut niet dat ze daardoor altijd beschikbaar zijn als kinderopvang. ‘Nee’ verzucht mijn schoonvader vaak ‘je zult het niet geloven maar ik heb het nog nooit zo druk gehad als sinds ik met pensioen ben’.

Als ik naar zijn activiteiten kijk zijn die voor een groot deel gericht op sociale netwerken, van het gilde tot de leesclub, van oude en nieuwe vrienden tot cursussen aan de open universiteit.

Ik dacht aan mijn schoonvader toen ik bij de viering van het eenjarig bestaan van het Odensehuis in Alleman in gesprek was met een bezoeker. Hij had net zijn vrouw aan dementie verloren. Het Alzheimercafe, de ontmoetingsgroep, casemanager en de ouderenadviseur waren in dat proces voor hem belangrijke steunpilaren geweest om het vol te houden en nu vond hij er een warme omgeving om weer te schakelen naar zijn leven alleen.

Hij heeft geleerd gebruik te maken van de voorzieningen die bijdragen aan gezond eten, goed bewegen en mensen ontmoeten en daardoor een zelfstandig leven. Zo gaat hij voor soepele gewrichten wekelijks naar een ‘bewegingsactiviteit’ in de Bolder en fysio in de Marne. Met grote regelmaat bezoekt hij het Odensehuis en het Alzheimercafe om andere mantelzorgers te ondersteunen. Naar de Alleman gaat hij voor een gesprek of een kop koffie en zo vult zijn week. Eten deed hij nog grotendeels thuis (gezond veel groente) maar hij gaat volgende week eens bij de eetgroep in de Bolder kijken want eens per week iets bijzonders eten in een leuk gezelschap, daar is hij aan toe.

Wij van AanZ Amstelveen en Vita welzijn en advies hadden het zelf niet beter kunnen plannen, we hebben voldoende advies, steun en praktische activiteiten kunnen geven om deze ‘sterke’ weduwnaar te steunen bij het herinrichten van zijn leven.

Loop ook eens binnen bij het Odensehuis in Alleman, waar mensen met geheugenproblemen en betrokkenen samenkomen en leer van de kwetsbare mens en zijn/haar kracht in deze warme ondersteunende omgeving.

Sprookje uit Afrika voor managers

September 2014 - Willem Draaisma  

De leeuw en de gazelle.

Elke ochtend als in Afrika de zon boven de steppe opkomt, ontwaakt de gazelle. Ze weet dat ze vandaag sneller moet lopen dan de langzaamste gazelle, wil ze niet worden opgegeten.

Elke ochtend als in Afrika de zon boven de steppe opkomt, ontwaakt ook de leeuw. Hij weet dat hij vandaag sneller moet zijn dan de langzaamste gazelle, wil hij niet verhongeren.

Conclusie: Eigenlijk maakt het niets uit of je een leeuw of een gazelle bent. Als de zon boven de steppe opkomt, moet je rennen.

Dit korte sprookje is voor iedereen die na de vakantie weer aan het werk moet. Of je nu bestuurder van een welzijnsorganisatie bent, een manager, een ouderenwerker of bestuurder van een bus, als de zon opkomt boven het grasland langs de Nesserlaan of tussen de flats aan het Stadsplein, dan weten we, lekker omdraaien en uitslapen kan niet meer, het is weer rennen en vliegen.

Iedereen veel sterkte, plezier en… uithoudingsvermogen.

Vakantie in Odense

Augustus 2014 - Dion de Leuw

Het Odensehuis (genoemd naar de Deense stad) is een plek waar mensen met geheugenproblemen en diegene die daar bij betrokken zijn samenkomen. Het is een inloop activiteit voor iedereen dus een indicatie is niet nodig.

De bezoekers komen en gaan wanneer ze willen maar kunnen ook een hele dag blijven want het Odensehuis is op vaste tijden geopend en er is altijd een deskundige vrijwilliger en/of een ouderenwerker aanwezig.

Men kan een kop koffie drinken, een praatje maken maar ook geheugentrainingen en bewegings-, creatieve- en gezelligheidsactiviteiten doen.

Vorige zomer is Vita een Odensehuis gestart in Alleman en deze zomer heeft AanZ met Vita in samenwerking met de Buurtkamer een Odense Zomerhuis georganiseerd in het MOC (Keizer Karel Park).

Het is een mooie vorm van samenwerken. Kwetsbare burgers worden opgevangen door de inzet van vrijwilligers uit de buurt, ondersteunt door deskundig ouderenwerk in de buurtlocatie zoals die aangeboden wordt door het bewonersinitiatief de Buurtkamer.

Samenwerken gaat niet zonder te botsen. Professionals hebben soms andere opvattingen over de dienstverlening dan vrijwilligers. Dat is niet erg, van elkaar kunnen we leren.

Zo is bij dementie het zo goed mogelijk fit houden van de geest een belangrijke remmende factor. Daarom wordt er naast het spelen van specifieke spelletjes veel gepraat, vaak over recente ervaringen. De begeleider brengt dan ook ervaringen in.

 Praten over de vakantie is bijvoorbeeld een mooie aanleiding om een gesprek aan te gaan. Toen een enthousiaste stagiaire echter ruim 5 minuten vol vuur aan het vertellen was over haar vakantie, stuurde de professional haar bij door het gesprek richting de vakantie ervaringen van de bezoeker te leiden.

Immers is niet het uitwisselen van vakantie ervaringen het doel maar het in beweging houden van de geest van de bezoeker. Kennis en informatie wordt zo heel natuurlijk overgedragen, de professional draagt ervaring en scholing over en de vrijwilliger geeft enthousiasme en aandacht aan de bezoeker die zijn hersenen traint.

Zorgverlenen is hier leren ! Het is voor iedereen van belang of je nu bezoeker, vrijwilliger, stagiare, beroepskracht of directeur bent.

Frans

juli 2014 - Willem Draaisma

Frans, 56 jaar, woonachtig in Amsterdam.
Sommige collega’s weten mij weer helemaal te inspireren.

Zo een collega is Frans Huissen waar ik mee samenwerk in Amstelveen. Hij is directeur van de Vrijwilligers Centrale Amstelland. Daarvoor was hij zelfstandig adviseur bij gemeenten in sociaal ondernemen en directeur van kringloopbedrijf ’t Goed in Haarlem.
Hij kijkt op een positieve wijze naar de mensen: “Mensen zijn niet het probleem, ze zijn een deel van de oplossing. Ik geloof niet in ‘kwetsbare burgers’. Het enige wat ontbreekt is kansen. Het ontbreekt aan de kans om jouw talent te laten zien”.

Vanuit deze optiek heeft Frans bij de gemeente gevraagd om 20 mensen die langdurig in de bijstand zitten en die geen plicht tot solliciteren meer hebben. Dennis was één van de mensen die een brief kreeg van Werk en Inkomen of hij zich wilde melden bij de vrijwilligerscentrale. Frans wilde van een groep zonder perspectief een groep maken die een bijdrage aan de maatschappij kunnen leveren. Helemaal de Participe filosofie ‘Maakt meedoen mogelijk’.

Vanuit de groep die een aantal keren bij elkaar is gekomen kwam het idee om gezonde sappen te gaan maken. Dit is uitgegroeid tot Fairly Fresh & Friends en zij verhuizen binnenkort naar de Volksuniversiteit. (lees hier meer)

Dennis die acht jaar thuis had gezeten komt nu vijf dagen in de week naar de vrijwilligerscentrale, staat op tijd op en is gezond aan het leven.

Participe Projecten en Vita welzijn en advies werken nu een half jaar samen onder de naam AanZ aan het welzijnswerk in Amstelveen. Door de inzet van onze wijkcoaches en sociaal beheerders proberen we ook meer mensen mee te laten doen. Eén van de activiteiten die we na de zomer gaan organiseren, samen met de vrijwilligerscentrale, is een buurtmarkt waar centraal staat dat mensen zich gaan inzetten voor anderen in de samenleving. In de informele zorg is nog zo ontzettend veel inzet nodig en nog meer gaan vragen aan de huidige vrijwilligers of mantelzorgers is echt niet de bedoeling. Dat meer mensen hun talenten gaan gebruiken, dat hebben we nodig en daar worden we vrolijk van!!

Bedankt Frans, fijne vakantie

 

Rendement

2 juli 2014 - Dion de Leuw

Is het dat nou allemaal wel waard dat welzijnswerk? 
In Amstelveen gaat ruim 1,5 miljoen aan subsidie naar AanZ en nog eens een 2 miljoen naar Vita en natuurlijk vraagt een gemeenschap zich dan af of het dat wel waard is.

De vraag betreft meestal een financiële afweging. Dat de gebruikers van wijksteunpunten en buurtvoorzieningen uitermate tevreden zijn, de cliënten van de maatschappelijke dienstverlening die met een ruime 7 beoordelen en de ontmoetingsgroepen zelfs een 9 halen, laat dan wel zien dat burgers er veel baat bij hebben maar niet of de daar ingezette euro subsidie beter besteed is dan een euro in de zorg, bijvoorbeeld. 
Dan moeten we niet alleen vertellen maar ook tellen.

Er wordt maar mondjesmaat onderzoek naar gedaan en vanwege de complexiteit is het onderzoek ook heel duur. Hier en daar komen er berekeningen naar boven. In Veldhoven heeft men berekend dat een euro subsidie in ouderenwerk 14 euro besparing bij professionele eerste lijns hulpverlening oplevert.
En het SEO rapport ‘Kosten en baten van welzijn en maatschappelijke dienstverlening’ laat zien dat b.v.  empowermentprojecten bij jongeren (All Stars) de maatschappij € 150 per jongere oplevert en Meer Bewegen Voor Ouderen (mits minimaal 2x per week) € 270 uitspaart aan 1e en 2e lijns zorg.

Van AanZ heb ik nog te weinig gegevens maar vanuit het perspectief van Vita zie ik het volgende:
Een bezoek aan een activiteit in een wijksteunpunt kost gemiddeld 9 minuten professionele begeleiding. Vooral in de wijksteunpunten (net als in de wijkcentra) zijn onze vrijwilligers actief, 250 voor Amstelveen. Deze leveren gemiddeld 6 uur vrijlligerswerk per week dat is ruim 75.000 uur per jaar. Dat staat gelijk aan de inzet van meer dan 50 beroepskrachten.
Bij 1 uur gesubsidieerd professioneel ouderenwerk wordt dus 20 uur vrijwilligerswerk geactiveerd.

Zo kunnen we ook laten zien dat een dagdeel dagbesteding bij het Odensehuis voor 12 kwetsbare burgers rond de € 200 all-in kost. Binnen de AWBZ zorg kost dat minimaal € 390. Voorkomen is beter dan genezen want een dag psychiatrische opname kost € 350 en dan staat er nog geen dokter aan je bed. (SEO rapport).
Het Odensehuis heeft dus een maatschappelijk rendement van bijna 50 %

Zoals mijn controller zegt: die berekeningen zijn helemaal voor jouw eigen verantwoordelijkheid o.a. omdat het moeilijk is derde factoren uit te sluiten. Dat klopt maar ook al zit ik er misschien iets naast wat mij betreft staat buiten kijf dat welzijn, hoge zorg kosten voorkomt.

Ik ben benieuwd of ook het onderzoek wat Jacco Meijer voor AanZ doet naar het rendement van de wijkcoach dit kan onderschrijven.